اتاق های انتظار پزشکان جایی پر از معماهای ناگشوده است. همین پر رمز و راز بودن مطب ها موجب میشود که من از منتظر شدن مثل دیگران اذیت نشوم. فرصت نگاه کردن از زوایای مختلفی را داشتم. . اغلب اوقات مدت زمان طولانی انتظار این فرصت را میدهد که بافت واقعی جامعه، رفتارهای بدون نقاب آدم ها و نیز نحوه ارتباط ها را بنگرم.
دیروز یک فرصت دیگر دست داد. در مطب یک متخصص کودکان به مدت طولانی نشستم. به رفتارهای مراجعین نگاه کردم وباز هم با معماهای تازه ای را مشاهده کردم. شاید هیچ پاسخ درستی به این گره های ذهنی وجود نداشته باشد ولی به نظر من جالب هستند.
متوجه شدم که بعضی از کودکان با پدر ومادرشان به مطب دکتر آورده شده اند. اما بعضی ها هم فقط مادرشان بود که حضور داشت. اینکه که چرا باید پدر ها همسر و فرزند خود را همراهی نکرده بودند یک معما بود.
معمای دیگر این بود که چرا پزشک متخصص کودکان این قانون را گذاشته بود که فقط یکی از والدین باید در اتاق ویزیت حاضر شود. منشی هم با سرسختی بی نظیری از ورود والدین جلوگیری میکرد. به شدت در برابر اصرار آنان ایستاده و هیچ استثنایی را نمیپذیرفت.
واقعا آن پزشک چه اندیشه ای داشت که چنین تصمیمی را در مطب خودش صلاح دیده بود. پدر و مادرهایی که آمده بودند با هم حرفشان می شد. بر سر اینکه کدام باید بروند و کدام بیرون بماند با هم بحث شان می شد. بعضی وقت ها مادرها و بقیه پدر بچه را به مطب برد.
چه حوادثی یا چه دیدگاهی این باور را خلق کرده بود که بچه با یک والد ویزیت شود از معماهایی بود که جوابی برایش نبود. به نظر میرسد که هر والد سهمی دارد که از وضعیت فرزندش مطلع شود و سوال بپرسد و راهنمایی بخواهد. همچنین ادامه درمان و نحوه پیگیری را جویا شود.
کودکان هم رفتارهای متفاوتی داشتند. برخی از آن محیط پر تنش که با صداهای گریه و نق زدن همراه بود می ترسیدند. بعضی ها هم راحت در آغوش مادر یا پدرشان لم داده و کنجکاوانه به اطراف می نگریستند.
این تازگی محیط برایشان جالب بود. به هر تکانی یا صدایی با شگفتی نگاه کرده و بعد حواسشان به چیز دیگری معطوف می شد.
منشی هم بسی خسته بود. از جواب دادن های تکراری به جان آمده بود. مدام میگفت من که گفتم….. .
مراجعین پر استرس انگار که قدرت درک و فهم جواب های منشی را نداشتند. انگار در مه مغزی غوطه ور بودند. آنچه را که می شنیدند تکرار کرده و دوباره همان سوال را می پرسیدند.
نکته دیگر اینکه منشی به تلفن ها جواب نمی داد.میگفت که سرش شلوغ است. برای همین مردم برای گرفتن نوبت ویزیت حضوری در رفت و آمد بودند. این رفت و آمدها گاهی باعث شرایطی میشد که مطب از شدت ازدحام قفل شود.
خلاصه کلی سوال و معما در حال غوطه وری در ذهن من بودند که کارمان تمام شد و آنجا را ترک کردیم.




آخرین دیدگاهها