شنیدیم که دیروز یک جنگنده که به گمان سازندگان وفروشندگانش غیر قابل شکار شدن توصیف شده بود اتفاقا شکار شده و مورد اصابت قرار گرفته است. اگر چه از سرنوشت نهایی پس از آسیب خبری نیست ولی اسطوره هایشان یکی یکی از درجه اعتبار ساقط شده است.

یک زمانی بارها و بارها و از زبان خیلی ها شنیده شد که ایران هیچ قدرتی نیست. زیرا اگر مدتی صادراتی نداشته باشد و اگر در بازارهای جهانی حضور نداشته باشد در دنیا هیچ اتفاقی نخواهد افتاد. حتی این جمله را هم نوشته بودند که اگر بنگلادش دست از تولید لباس های راحتی و بخصوص زیرپیراهن بردارد کل جهان با کمبود روبرو شده و جهان خواهد فهمید که این کشور چرخه تولیدش را متوقف کرده است. در ادامه نوشته بودند که ایران در کل جهان یک کشور بی ارزش است و اثری در جغرافیا و تاریخ ندارد. یک کشور منزوی و بی خاصیت نامیده شده بود.

الان که درفضای مجازی می گردیم یا اینکه به تحلیل های خبری گوش فرا میدهیم جملات و مفاهیم کاملا متضادی را میتواند مشاهده کرد . یکی از جملاتی که تکراری بیان شده است با این مضمون است که کشوری که تا دیروز همه تحریمش کرده بودند و همه دنیا بسیج شده بود تا تحریم هایش را هر روز بیشتر و بیشتر کند اکنون به تنهایی با بستن تنگه هرمز کل دنیا را تحریم انرژی کرده است. کل دنیا با بسته شدن این تنگه در کمبود انرژی و افزایش بی رویه قیمت نفت غوطه می خورد. این کشور که فقط یک کار کرده است همین گونه جهان را به شکلی متوجه خودش کرده است. آخر این تقابل ها هر چه که باشد این تضاد و این واقعه قابل تفکر است.