ای کاش معنای مجاز را در فیزیک فهمیده بودم. این رازی است که سال های سال نگشوده مانده بود. من آن درس هایی که در مورد نور و تصویر های مربوط به نور بود را یاد گرفتم. اما معنای آن را به شکلی که بتوانم از آن استنباط درستی داشته باشم درک نکردم. بسیاری از این درس ها را فقط حفظ کردم. هر بار که از دبیر یا دوستانم می پرسیدم همان جواب هایی را دادند که داده بودند. من هم همچنان در گنگی و فهم ناقص مطلب ماندم. درک واقعی مجاز بودن یک تصویر در آینه بعد از تمام شدن آن درس ها و نمرات دیگر ارزشی نداشت. اما یک گوشه ذهن مانده بود. یک گوشه ای که واقعا دیگر به آن دسترسی نبود. وقتی که معنای آن گشوده شد بسیاری از معماهایی که سال ها سربسته مانده بودند باز شدند. این مفهوم در حال حاضر بسیار به درد میخورد. بر عکس درس هایی که تا الان هم کاربردی برایشان نیافتم مجاز بودن خیلی لازم بوده و ای کاش همان زمان آن را به خوبی فرا گرفته بودم. شاید که من در درس فیزیک نمره های خوب گرفتم شاید در دروس دانشگاهی هم مسیرم را ادامه دادم و آن واحد های مربوطه را پاس کردم اما فهم واقعی آن الان به دردم خورده است. آنچه که ما می بینیم درک میکنیم وگمان می کنیم که وجود دارد در اصل خودش وجود ندارد. حقیقت آن چیز دیگری است. حقیقت چیزی است که در ورای آن وجود دارد. این جهان با این همه عظمتش که در ذهن ما جای نمیگیرد همه مجاز است . در اثر حرکت های موجی به وجود آمده است. اگر یک لحظه حرکات و موج ها آرام بگیرند در واقع هیچ می شود و اثری از آن باقی نخواهد بود. این رقص ذرات و حرکت موجی است که این جهان را ساخته است. گمان هم می کنیم چون لمس میکنیم چون میبینیم پس وجود دارد. اما نیست.