کتاب خواندن و پادکست گوش دادن نشان میدهد که با چه کسانی دمخور وهمراه هستیم. اگر بخواهند که ما را بشناسند عصاره این چند نفر آدم دور و برمان حساب نیست. آنچه میخوانیم و می شنویم هم حساب است. بنابراین آن حسی که درون هر کسی شکل میگیرد که این چه آدم هایی هستند که من عصاره آنها باشم خیلی نگران کننده نیست. بالاخره آدم درمورد خیلی ها حق انتخابی نداشته است ووارد زندگی اش شده اند. یا از قبل از تولدش حضور داشته اند.

ما از عدالت الهی هیچ نقشه ای و هیچ درکی نداریم. زیرا که محدودیت های ادراکی زیادی داریم. ما فقط خودمان و اطرافمان را می بینیم. چطور ممکن است که عدالت الهی را که در سطح هستی و وجود جاری است مورد مشاهده قرار بدهیم. اساسا خیلی چیزها را ما نخواهیم دید. این به علت این است که ما توان درک بالایی در جهان هستی نداریم. فقط بخش بسیار کوچکی در معرض دید ما قرار دارد.