تا جایی که به یاد دارم همیشه از اینکه پای درس استاد های توانمند قرار بگیرم.، راضی و خشنود بوده ام. در مسیری که طی کردم پای درس خیلی ها نشستم و بسیار آموختم. حتی کلاس های اجباری آموزش های ضمن خدمت هم برایم جالب و شگفت آور بودند. به جز آنهایی که توسط استاد های ضعیف ارائه شدند .

با وجود تمام شدن دوران کار و اشتغال هنوز هم کلاس های درس برایم جذاب هستند. با این تفاوت که اکنون گزینشی عمل میکنم. در آموزش می توان در مدت کوتاهی به اندازه  ساعتها وساعتها مطالعه متمرکز مطلب فرا گرفت. این آموختن ها یک جایی از وجود آدم تاثیر مثبت خودش را میگذارد.

هنوز باور دارم که علاوه بر مطالب آموزشی و نفس آموختن، شخصیت و وجود استاد خودش یک عالم دیگری است. کسی که به کارش ایمان دارد و آن را به بهترین وجه ارائه میکند، استاد واقعی است. بقیه لقب استاد را یدک میکشند .